მოხილუა წმინდათა და სხუათა აღმოსავლეთისა ადგილთა, ტიმოთესგან ქართლისა მთავარ-ეპისკოპოსისა

, ,

 

H_842_timote_gabashvili_mimosvla.XVIII

 

ბრძანებების კავკასიის ნამარტნიკის კინიაზ მიხაილ სომონის ძმის ვორონცოვისა
მათი ბრწყინუალებას კავკასიის ნამსტნიკს, კინიაზს მიხაილ სომონის-ძეს
ვორონცოვს მათისავე ბრძანებით აღწერილ წიგნი ესე ეძღუნის უდაბლესად.

10 მარტს წელში 1852
თფილისს.

რამდენი ხარვერიანი არიან
მაუწყებელთა და კეთილისა მახარებელთა. ისაია. 52. მუხ. 7.

წინა-სიტყვა

მწერალი წიგნისა ამის ტიმოთე, იყო ქართუელილი, გუა \ რით
გაბა-შვილი. აღიზარდა იგი კათოლიკოზ ბესარიონ \ თან,
ვინმეს დაიპყრო საჭე ეპისკოლის განმგეგეობი \ სა
თურქთა ჟამსა, შემდევდა განდევნისა პატიმრად ტე \ ნედოსის
ჭალაკში კათოლოკოზისა დომენტისა.

რამდენიც და სადა განვლო ხარისხნი მონოზონე \ ბისა,
არა ჰესჩანს წერილთაგან. მხოლოდ ხარ ძუელილთა
საქმეთაგან უწმინდესის რუსეთისა სინოდისა, სადაცა
განმეორებითი მე ორი წელი მსახური, რომელიც წარუმატებელი იყო
ის იმერეთით რუსეთად წელსა
ხარისხით ქუთათელ მეტროპოლიტისა, იმერეთის მეფისგან
ალექსანდრე გიორგის ძე დესპანად წინაშე იმპერატორი \ ცა
ანნა იოანოვნასსა. მისმენმა სანკტპეტერბურღსა
მირთაუა არსა უწმინდესსა სინოდსა ივლისის თთუენსა
წელსა და ითხოვა, რათა მას ნება უსის \ ხლოჲსა
მსხუესრპლისა შეწირობსა.

სხვადახვა საქმისგან, სახელიდობრ თხოვისა-მებრ ქრისტეფო \ რე
წილკნელი მიტროპოლიტის, ჰესჩანს, რომელიც
ესე ქრისტეფორე წელსა, ედრარა არზით სინოდ \
რათა გარდაცუალებულისა
წელსა ივლისის თუთუში ქალაქსა ასტრახანს ტიმოთე
ქართუშილთ მიტროპოლიტის, მიჰყევი მას თავისი ადგილი.
ეს საქმეები ჰესჩანს, რომელი პირუელლ მოგზაურობა \ ბასი
ბერძნულად, ტიმოთე იყო რუსეთსა, ვითარცა
მღუპელ-მთავარი ქუთაისისა და შემდგომად დაბრუნება
რუსეთმა, როგორც თჳთცა ჰსწერს, მიიღო კათე \ დრა
მთავარ-ეპისკოპოსის, რომელიც იყო პირუელი
შემდმად კათოლიკოზობის; და ჟამსა განდევნისა
ქართველი რუსეთად დიდისა კათოლიკოზისა ანტონისა
ლათინთა ეპისკოპოს თანხმობისათგეზე, ესე იგი -სა,
ამანცა ტიმოთე, ვითარცა თანა-აღზრდილმან მისმან,
ტუვალუ ჰყო გექთნა და ვჰგონებ უნებლიეთ განე \ შორა
ეპარხიასა თჳსსა, ანუ მიზეზითა მით წყენითა,
რომელი არა მას, უპირუველესსა იერარხას, მიენდო განმგე \ ობა
კათოლიკოზობის, მაგრამ რუისის არხიეპისკო \ პოსსა
იოსები.

შემდგომად პალესტინისა და საბერძნეთისა მოკიმო,
უკუმოიქცა ქართულადვე წელსა, და დაშთენილმა
უეპარხიოდ, აღირჩია სადგურად დავით-გარესჯისა
უდაბნო და იწოდა, ანუ უწოდა თეთთ თვსა თჳს \ სა,
იერუსალიმელად.

რამდენი წელი დაჰყო აქა, არა ჰესჩანს, მხოლოდ
დღესაც მას მონასტერსა საფლავისა მისისა ქუა,
თჳთ მისგანვე განმზადებულია; და დღესაც ძმათა ამა უდაბ \ ნოშისა
ცნობიან მტკიცედ, რომელი მთავარ-ეპისკოპოსი ტი \
ვინმემ შეიმზადა თჳსდა ქუა საფლავისა,
არა არს მუნ დასაფლავებული.

წავიდა, წარსული რუსეთად, მივიდა ასტრახანსა
და გარდაიცვალა მუნ თთუელთასა ივლისსა წელსა.
წიგნისამან ამის, აღწერილისა მისგან, ჰესჩანს, რომელიც
იყო ის კაცი სწავლული; მოესმინნა კატიღორია, დია \ ლეკტიკა
და კავშირი პროკლეტი დიადოხოსის, მის ხიმშია \ სა
მეცნიერთა წიგნი და აღმოვსებისათჳს სიბრძნისა
წყაროს. – დიდად იყო და დახელოვნებუი სამღრდელო
შინაგანი და საეკ ეკლესიოთა წერილთა და ვჰგონებ, თანაც \ მოწაფეცა
კათოლიკოზისა ანტონი პირუშლისა.

სწავლობდა პატარად ბერძენი და კარგად იცოდა ენა
თათრული.

წიგნი ესე, შემოწმებით ორთა სხუათა ესე ვითართა თანა.
დაიბეჭდა თანდათან იგივე ძუვესლის დედეისა, რომელი \ ცა
ვნახე გაზერაწერილი წელსა, თელავის სე \ მინარიის
რეკტორის დავით ალექსის-ძის ჴელითა.
გუჰამრდებამდედ აქუნდა ეს უძუთავესსა ჴელ-წერილსა,
გარდენუსხულსა ოცწლემე წელ შემდგომა გარდაცევლე \ ბის
თჳთ ტიმოთესსა, – მცირედნი შენიშუნანი; და
ესენიც აქავე დაურთენ სხოლიოდ, სხუანი ესე-გუარნი,
ვისნიც ვჰგონე ჯეროვან-სასარგებლოდ მკითხუელთა \ თჳს,
განსამარტებელად და დასახაზნელად რითამე სი \ ძნელეთა,
ჩემთვის დაურთენი.

ვიმედეულებ, რომელი მსმენელი არს?
ამით შენიშვნთა, მიიღონ არა განკიცხეთითთა
ყურად / ღებითა.

პლატონი ეგნატის-ძე იოსელიანი.

10 მარტს, წელში 1852
ქ. თფილისს.

 

ჩამოტვირთე სრულად:

 

1852.ტიმოთე გაბაშვილი

Share Button
by

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *