წმიდისა ღმრთისმშობელისაგან კაცთა ცოდვილთა სატანჯველთა ხილვაჲ

, ,

431395_621045   2 ეგულებოდა რაჲ წმიდასა ღმრთისმშობელსა აღსლვაჲ მთასა წმიდასა, ღაღად ყო
3 და თქუა: “სახელითა მამისაჲთა, ძისაჲთა, სულისა წმიდისაჲთა, გარდამოჴდეს ზეცით დიდი
4 იგი მთავარ-ანგელოზი მიქაელ, რაჲთა მითხრას ზეცისა და ქუეყანისა დიდებაჲ”. სიტყჳსა ამის
5 გამო გარდამიჴდეს ზეცით დიდი იგი მთავარ-ანგელოზი [მიქაელ] დასითა ანგელოზ[თაჲ]თა
6 აღმოსავალისა, დასავალისა, სამხრისა [და] ჩრდილოჲსა; მოიკითხეს და მიმადლებული დაჰრქუეს
7 მისა მიმართ: “გიხაროდენ მთავარო ერისაო, გიხაროდენ სამკჳდრებელო სულისა წმიდი\საო,
8 გიხაროდენ შჳდთა [ცათა] სიმტკიცეო, გიხაროდენ ანგელოზთაგან თაყვანის-საცე\მელო,
9 გიხაროდენ, წინაჲსწარმეტყუელთა სიქადულო, გიხაროდენ ყოველთა უზეშთაესო,
10 ვიდრე საყდართამდე ცისათა აღმატებულო”. და ჰრქუა მიქაელს მიმადლებულმან: “გიხა\როდენ
11 ექუს-ექუს ფრთეთა ქერობინთაგან თაყვანის-საცემელო, რომელი მძლავრთა
12 დასთრგუნავ და საყდარსა წინაშე მეუფისასა სდგა, რომელი ჰნათობ და არ-ვის დაივიწყებ.
13 გიხაროდენ მთავარო ყოველთა ძალთა ზეცისა[თა]ო, მიჩუენენ [სატანჯველნი, რომლითა
14 კაცნი ცოდვილნი იტანჯებიან, ნათესავნი ქრისტიანეთანი ანუ წარმართთანი”. უბრძანა
15 სახელითა წმიდისა სამებისაჲთა მიქაელ აღებად პირისა და ხილვად ჯოჯოხეთსა ყოველთა
16 სატანჯველთა].
2
17 2. მაშინ გამოეცხადნეს ყოველნი სატანჯველნი. და აღაღო პირი ჯოჯოხეთმან და
18 იხილნა წმიდამან ღმრთისმშობელმან ურიცხუნი მამანი და დედანი, რომელნი იტანჯე\ბოდეს,
19 და იყო ვაებაჲ დიდი. ჰკითხა წმიდამან ღმრთისმშობელმან: “ვინა არიან ესენი?”.
20 მიუგო მიქაელ და ჰრქუა: “ესენი არიან, რომელ მამაჲ, ძჱ და სული წმიდაჲ არა ჰრწამს,
21 აქა ამისთჳს იტანჯებიან”.
3
22 3. და იხილა სხუასა ადგილსა ბნელი დიდი და ჰრქუა: “რაჲ არს ბნელი ესე, ანუ ვინ
23 სხენან ამას შინა? და ჰრქუა მას მიქაელ: “მრავალნი სატანჯველნი არიან ამას შინა”. და
24 ჰრქუა მას მარიამ: “მნებავს, რაჲთა ვიხილო ბნელი ესე სასჯელი”. ჰრქუა მთავარ-ანგელოზ\მან
25 მიმადლებულსა: “ვერ შემძლებელ არს, მიმადლებულო, რაჲთა იხილო ესეცა სატანჯ\ველი”.
26 კუალად მიუგეს ანგელოზთა და ჰრქუეს: “მცნებაჲ გუაქუს უხილავისა მამისაგან,
27 რაჲთა ამათ არა იხილონ ნათელი, ვიდრე არა გამობრწყინდეს ძჱ შენი”. მაშინ გულის-წყრო\მით
28 აღივსო ღმრთისმშოjojბელი ანგელოზთა მათთჳს, აღიხილნა თუალნი მამისა, ძისა და
29 სულისა წმიდისა [მიმართ და ჰრქუა]: “აღიღე ბნელი ესე, რაჲთა ვიხილო ბნელი დასატ[ან]\ჯველი”.
30 და მეყსეულად გამოვიდა ბნელი და შჳდნი ცანი დააბნელნა. მუნ იყო სიმრავლჱ
31 დედათაჲ და მამათაჲ და გლოვაჲ დიდი გამოვიდა. და ისმოდა ჴმაჲ ტირილისა და ვაებისაჲ.
32 იხილნა ყოვლად-წმიდამან ღმრთისმშობელმან, ჰრქუა მთავარ-ანგელოზსა: “ვინ არიან ესენი,
33 ანუ რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი?”. ჰრქუა მიქაელ ყოვლად-წმიდასა: “ესე არიან რომელთა
34 მამაჲ, ძჱ და სული წმიდაჲ არა ჰრწამს, და შენ, ყოვლად-წმიდაჲ ღმრთისმშობელი
35 არა აღგიარეს, ვითარმედ შენგან იშუა უფალი იესუ ქრისტე, ამისთჳს აქა იტანჯებიან”.
36 კუალად ტიროდა ღმრთისმშობელი და ჰრქუა მათ: “რაჲსათჳს შესცოდეთ, უგუნურნო, არა
37 გესმაა [ქადაგებაჲ წინაჲსწარმეტყუელთაჲ”?]. ესე თქუა და კუალად დაეცა ბნელივე.
4
38 4. ჰრქუა მას მიქაელ: “ვიდრე გნებავს, მიმადლებულო, დასავალით ანუ სამხრით
39 განვიდეთ”. მეყსეულად წარმოდგეს ქერობინნი და სერაბინნი და სიმრავლჱ ანგელოზთაჲ
40 და გამოიყვანეს ყოვლად-წმიდაჲ ღმრთისმშობელი, და მდინარჱ ცეცხლისაჲ გამოვიდა.
41 იყო სიმრავლჱ მამათა და [დე]დათაჲ, რომელნიმე სარტ[ყ]ლამდი და რომელნიმე მკერ\დამდი,
42 რომელნიმე თხემამდი. იხილნა წმიდამან ღმრთისმშობელმან [და] ჰრქუა მთავარ\ანგელოზსა:
43 “ვინა არიან ესენი, ანუ რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი, რომელნი არიან სარტყლა\მდე
Page of ed.: 16 1 ცეცხლსა შინა?”. – “ესე[ნი] არიან, რომელთა მამისა და დედისა [წყევაჲ] მიიღეს.
2 ამისთჳს აქა იტანჯებიან. [ჰრქუა ყოვლად-წმიდამან! “ესენი] ვინ არიან, რომელნი მკერ\დამდი
3 იტანჯებიან?” – “ესენი არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელნი სჳნდიკოზსა შეაგინებენ სი\ძვით”. –
4 “ვინ არიან თხემამდის?” – “ესენი არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელნი ჴორცსა კაცისასა
5 ჭამდეს”. ჰრქუა ყოვლად-წმიდამან: “ვითარ ჭამდეს?” – “ისმინე ყოვლად-წმიდაო, რომელთა
6 მოაგდეს მუცლისაგან ჩჩჳლი და რომელთა მისცნეს ძმანი მათნი წინაშე მეუფეთა და
7 მთავართა სიცრუვით და არა შეიწყალნეს მიცემად გუემასა, ამისთჳს აქა იტანჯებიან.
8 ესე არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელნი პატიოსანსა ჯუარსა იპყრობენ და ფიცვენ სიცრუ\ვით
9 ძალსა პატიოსნისა ჯუარისასა. ანგელოზნი შიშით თაყუანის სცემენ, ხოლო კაცთა
10 უპყრია და ფიცვენ, და ამისთჳს იტანჯებიან”.
5
11 5. და იხილა სხუასა ადგილსა მოკიდებული კაცი და მარლნი ჭამდე მას. “ვინ არიან
12 ესენი, ანუ რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი”. – “ესენი არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელნი ვახშსა
13 მიიღებენ”. და იხილა [ყოვლად-წმიდამან სხუასა ადგილსა] დედაკაცი დამოკიდებული
14 ორითა [ძუძუჲთა და მჴეცნი ჭამდეს] და პირისა მისგან გამოვიდოდეს [ალი ცეცხლისაჲ] და
15 ჰკითხა მიქაელს: “რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი?”. – “ესე იგი არს, რომელი მივიდის მეზობ\ლისასა
16 და ისმენდის სიტყუასა და შეჰრთის იგი სხუასა შფოთსა”. [ჰრქუა ღმრთისმშო\ბელმან]:
17 “უჯობჱს იყო, თუმცა არა შობილ იყო დედაკაი იგი”. ტიროდა წმიდაჲ ღმრთის-\მშობელი.
18 და ჰრქუა მიქაელ: “ჯერეთ არა გიხილვან დიდინი სატანჯველნი”. და ჰრქუა მას
19 წმიდამან ღმრთისმშობელმან: “მიჩუენენ მე ყოველნი სატანჯველნი”.
6
20 6. მაშინ მიიყვანეს ყოვლად-წმიდაჲ სხუასა ადგილსა. და იხილა ღრუბელი ცეცხ-\ლისაჲ
21 და მუნ შიგა სიმრავლჱ მამათა და დედათაჲ. და ცეცხლის ფერნი ვეშაპნი მო\ხუეულ
22 იყვნეს და ვითარცა ჴმელსა ლერწამსა წუვიდეს. სულთ ითქუნა მათთჳს ღმრთის-\მშობელმან
23 და ჰრქუა: “ვინ არიან ესენი?” – “ესენი არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელნი
24 კჳრიაკესა ქუე წვანან, და არა მივლენ ლოცვად ეკლესიად”.
7
25 7. იხილა სხუასა ადგილსა ხჱ და ესხნეს რტონი რკინისანი. და ეკიდა მას ზედა
26 სიმრავლჱ მამათა და დედათაჲ ენითა მათითა. ჰკითხა მიქაელს: “ვინ არიან ესენი?” – “ესე
27 არიან ცრუფიცნი და უკუანა-მზრახველნი”. და იხილნა კაცნი მოკიდებული, ფრჩხილებით
28 მათით გამოსდიოდა სისხლი და ენაჲ მათი შეკრულ იყო ალითა ცეცხლისაჲთა და ვერ
29 ეძლო თქუმად ვერცა ტირილად. ტიროდა ღმრთისმშობელი და თქუა: “უფალო, შეიწყა-\ლენ!”!
30 მაშინ მოვიდა ანგელოზი, რომელი იყო გუამსა მას ზედა და განჴსნა ენაჲ კრუ\ლებისა
31 მისისაჲ. და ჰკითხა ყოვლად-წმიდამან: “ვინ არს საწყალობელი ესე, რომელსა
32 აქუს ესევითარი სატანჯველი”? – “ესე არს, ყოვლად-წმიდაო, მავნე ეკლესიისაჲ”. ხოლო
33 ყოვლად-წმიდამან ღმრთისმშობელმან ჰრქუა: “ვითარცა ჰრწმენა, ეგრეცა ეყავნ”. და კუალად
34 შეიპყრა მანვე სატანჯველმან.
8
35 8. ჰრქუა მიქაbogorodica4ელ: “მოვედ, ყოვლად-წმიდაო, სადა-იგი მღდელნი იტანჯებიან”. გა\მოვიდა
36 და იხილნა ხუცესნი [ხემოკიდებულნი] და ცეცხლი თხემისა მათისაგან გამოვიდოდა.
37 ჰრქუა მათ ყოვლად-[წმიდამან: “რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი”? მიუგო ანგელოზმან: “ესენი] არიან,
38 ყოვლად-წმიდაო, ჟამის-მწირველნი, რომელნი საყდარსა ღმრთისასა წინაშე დგან[ან]. ოდეს
39 დაჰნაწილებდეს ჴორცსა და სისხლსა ქრისტჱსსა და მათ ქუე სცჳოდის, საშინელი საყდარი
40 ცათა შინა იძრვოდის, და ქუეყანაჲ, კუარცხლბეკი უფლისა ჩუენისაჲ, ძრწოდის, ამისთჳსცა
41 აქა იტანჯებიან”.
Page of ed.: 17
9
1 9. და იხილა სხუასა ადგილსა [ყოვლად-წმიდამან კაცი ცეცხლსა შინა მყოფი] და
2 ჰგუემდა მას მჴეცი ფრთოსანი, რომელსა ედგა სამი თავი, ვითარცა ალი ცეცხლისაჲ.
3 ჰრქუა ყოვლად-წმიდამან: “ვინ არს”? – “ესე არს, ყოვლად-წმიდაო, მთავარ-დიაკონი, რო\მელი
4 წმიდასა-წმიდათასა აღმოიკითხავს და არა ჰყოფს წესსა და ბრძანებასა სახარებისასა
5 და არა ჰრიდა ცოდვასა”.
10
6 10. და განვიდა სხუასა ადგილსა და იხილნა [მუნ], რომელნი სხდეს ცეცხლსა [შინა].
7 ჰკითხა ყოვლად-წმიდამან: “ვინ არიან ესენი”? – “ესე არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელთა მო\ციქულთა
8 და ანგელოზთა ხატთა შეემოსა და იყვნეს ქუეყანასა ზედა პატრიაქად და ებისკო\პოსად
9 და ეტყოდიან [მღუდელნი და ერისაგანნი]: “გუაკურთხენით, წმიდანო”. ხოლო წმიდასა
10 შინა არა იწოდნეს წმიდად, რამეთუ არა
11 დაიმარხნეს მცნებანი ღმრთისანი, და ამისთჳს
12 აქა იტანჯებიან”.
11
13 11. იხილეს სხუასა ადგილსა დედაკაცი
14 დამოკიდებული, და ალი ცეცხლისაჲ გამოვი\დოდა
15 პირით მისით და სწუვიდა მას და
16 სულთქუმით ტიროდა. იხილა ყოვლად-წმიდა\მან,
17 ჰკითხა მიქაელს: “ვინ არს ესე საწყალობელი”?
18 — “ესე არს, ყოვლად-წმიდაო, ხუცის
19 ცოლი, რომელმან ხუცესსა არა პატივ სცეს,
20 და შემდგომად სიკუდილისა ქმარი შეირთოს
21 და სხუასაცა თანა სცოდოს”. და იხილა მითვე
22 სატანჯველითა მთავარ-დიაკონისა ცოლი.
12
23 12. და იხილნა სხუანი დედანი მდება\რენი
24 ცეცხლსა შინა და ყოველნი მჴეცნი ჭამ\დეს
25 მათ. ჰრქუა მიქაელს ყოვლად-წმიდამან
26 ღმთისმშობელმან: “ვინ არიან ესენი, ანუ
27 რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი”? – “ესე არიან ენკრა\ტისნი,
28 რომელნი ისიძვიდეს და ხორცნი მათნი
29 შეაგინნეს, ამისთჳს აქა იტანჯებიან”.
13
30 13. ჰრქუა მიქაელ: “მოვედ, ყოვლად-\წმიდაო
31 და იხილენ სატანჯველნი უფროჲსნი
32 და სიმრავლჱ ცოდვილთაჲ”. მაშინ გამოვიდა
33 და იხილა მდინარე ცეცხლისაჲ და საშინელად
34 გურგჳნვიდა და შუაცა დგეს ორნი დედანი და
35 ვეშაპნი ცეცხლისანი სწოვდეს ენათა მათთა.
36 ტიროდა წმიდაჲ ღმრთისმშობელი და თქუა:
37 “ვინ არიან ესენი, რომელ იტანჯებიან ესთენ
38 ბოროტად”? – “ესე არიან, ყოვლად-წმიდაო, მეძავნი და მემრუშენი, მპარავნი და მასმე\ნელნი
39 და ყოველთა ვნებათა მოქმედნი. ესე არიან ცრუფიცნი, რომელნი ჭამდეს სხჳსა
40 ნაშრომსა. ესენი არიან უწყალონი მთავარნი, რომელნი მთავრობდეს გლახაკთა ზედა, და
41 ვეცხლის-მოყუარენი და მგმობარნი მღდელთანი და ყოვლად უღმრთონი”.
14
42 14. ესე რაჲ იხილა ყოვლად-წმიდამან, თქუა: “ვაჲ ცოდვილთა და უღმრთოთა”.
43 ჰრქუა მიქაელ: “ჯერეთ არა გიხილვან დიდნი სატანჯველნი”. მაშინ იხილნა წმიდამან ღმრთის\მშობელმან,
44 და აღიყვანეს წმიდაჲ მარცხენით კერძო, სადა-იგი იყვნეს დიდნი სატანჯ\ველნი.
45 და იყო მდინარე ცეცხლისაჲ და ბნელი დიდი. და იყო ხილვაჲ [უბნელესსა თჳსსა].
46 და იყო მას შინა სიმრავლჱ მამათა და დედათაჲ. და მუნ იყო ფრიადი ტირილი, ხოლო
47 დუღდა, ვითარცა ქუაბი, და ზჳნდებოდა, ვითარცა ზღუაჲ ღელვითგან, და აღმოვარდებოდა
48 ცოდვილთა ზედა და ნაბერწყალნი გარდამოცჳოდეს. და ვერ ეძლო თქუმად, უფალო,
Page of ed.: 18 1 უფალო, შეგვიწყალენ, მსაჯულო სიმართლისაო” და შჭამდა მათ მატლი დაუძინებელი.
2 იხილეს მათ წმიდაჲ ღმრთისმშობელი. ანგელოზთა მათ, რომელნი სტანჯვიდეს მათ, ღა\ღად
3 ყვეს, ვითარცა ერთითა ჴმითა: “გმადლობთ შენ, ძეო ღმრთისაო, რამეთუ, რომელთა
4 არაოდეს გჳხილავს ნათელი შეუხებელი ღმრთისმშობლისა მიერ”. და კუალად ჴმა ყვეს
5 ღმრთისმშობელისა მიმართ და მიქაელისა: “გიხაროდენ, ნათელო დაუვსებელო, გიხაროდენ
6 ანგელოზთა მთავარო მიქაელ და წინაშე მდგომელო უფლისაო, რამეთუ ხედავ ყოველთა
7 ცოდვათა და დიდად სწუხთ მათთჳს”.
8 და იხილა [ყოვლად-წმიდამან ანგელოზიცა შეწუხებული] ცოდვილთათჳს, ტიროდა
9 ყოვლად-წმიდაჲ ღმრთისმშობელი და შეწუხნა მიქაელ მთავარანგელოზი. ხოლო მათ
10 ყოველთა ჴმა ყვეს, ვითარცა ერთისა ჴმითა ღაღად ყვეს: “კეთილად მოხუედით ჩუენთჳს
11 [ყოვლად-წმიდაო], რომელნი ვართ საუკუნითგან ბნელსა შინა”. და თქუა ყოვლად-წმი\დამან:
12 “ვიხილე ცოდვილნი” და გოდებდა მწარედ. და თქუეს ყოველთა: “უფალო შეგვი\წყალენ”.
13 და შემოდგომად ვედრებისა დასცხრა ღელვაჲ და გამოჩნდეს ცოდვილნი, ვითარცა
14 მდოგჳსა მარცვალნი ცეცხლსა შინა.
15 იხილნა რაჲ ყოვლად-წმიდამან, ტიროდა და ჰკითხა მიქაელს:” რაჲ არს მდინარჱ
16 ესე, ანუ რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი, რომელნი სხენან ბნელსა შინა?” ჰრქუა მიქაელ: “ესე ბნელი
17 არს გარესკნელი და პირველთაგან ცოდვისათა იტანჯებიან. და არიან ჰურიანი, რო\მელთა
18 ჯუარს აცუეს უფალი ჩუენი იესუ ქრისტე და ყოველთა, რომელთა ნათელ იღეს,
19 და არა ჰრწმენა მამაჲ, ძჱ და სული წმიდაჲ, და რომელნი ისიძჳდეს სჳნდიკოზსა თანა,
20 მწვალებელნი და კაცის-მკლველნი, გრძნეულნი და რომელნი მოაშთობენ ჩჩჳლთა”. თქუა
21 ყოვლად-წმიდამან: “მსგავსად საქმეთა მათაებრ ეყავნ მათ”. და მეყსეულად მოსცა ოხ\რაჲ
22 მდინარემან და ცეცხლმან დაფარნა იგინი, და ბნელი დაეცა და თქუა მიქაელ:
23 “უკეთუ ვინმე შთავარდეს ამას შინა, არა არს ხსნაჲ მისი წინაშე ღმრთისა”. და თქუა
24 ყოვლად-წმიდამან: “ვაჲ, ცოდვილთა და უღმრთოთა, დაუსრულებელ არს ალი ცეცხლისაჲ”.
15
25 15. და ჰრქუა ყოვლად-წმიდასა ღმრთისმშობელსა მთავარანგელოზმან: “გევედრები,
26 ყოვლად-წმიდაო, რაჲთა იხილო ტბაჲ ცეცხლისაჲ, სადა-იგი იტანჯებიან ნათესავნი ქრის\ტეანენი”.
27 გამოვიდა ყოვლად-წმიდაჲ ღმრთისმშობელი და იხილა რაჲ ყოვლად-წმიდამან,
28 ჰკითხა მიქაელს: “რაჲ არს ცოდვაჲ ამათი”? – “ესე არიან, ყოვლად-წმიდაო, რომელთა ნათელ
29 იღეს ქრისტჱს სახელითა და ეშმაკისა საქმეთა შეუდგეს და ჟამი სინანულისაჲ უდებ ყვეს – და
30 აწ არიან ტბასა შინა ცეცხლისასა”. ჰრქუა მიქაელს წმიდამან ღმრთისმშობელმან: “მაქუს
31 მე სიტყუაჲ შენდამი, რაჲთა განვიდე და ვიტანჯებოდი ქრისტიანეთა თანა მეცა”. ჰრქუა
32 მიქაელ: “შენ სამოთხეს განისუჱნე, ყოვლად-წმიდაო”, ჰრქუა [ყოვლად-წმიდამან]: “გევედ\რები,
33 მიქაელ ერისთაო, წარემართენ ათორმეტნი საყდარნი და მხედრობანი ანგელოზთანი.
34 და ილოცეთ ცოდვილთათჳს”. ჰრქუა მიქაელ: “ცხოველ არს უფალი, შჳდ-გზის დღესა
35 შინა, შჳდ-გზის ღამესა შინა ჩუენ, ოდეს გალობასა შევსწირვიდეთ ცოდვილთათჳს, თაყუა\ნისვცემთ
36 ვედრებით და არა გჳსმენს ღმერთი დიდებისაჲ”. მაშინ ჰრქუა ყოვლად-წმი\დამან:
37 “გევედრები, ყოვლად-წმიდაო მიქაელ, უბრძანეთ მჴედრობასა ანგელოზთასა და აღ\მიყვანეთ
38 მე წინაშე უხილავისა მამისა”.
16
39 16. და მეყსეულად უბრძანეს და წარმოდგეს ეტლნი ქერუბინთანი და აღიყვანეს
40 ყოვლად-წმიდაჲ ღმრთისმშობელი უხილავისა მამისა, განიპყრნა ჴელნი თჳსნი უხრწნელნი და
41 აღიხილნა თუალნი დაუსაბამოჲსა[და] და თქუა: “შეგჳწყალენ, უფალო, ცოდვილნი და მოგუ\ხედენ
42 ცოდვილთა და ტანჯულთა, რამეთუ ვიხილენ და ვერ ვიტჳრთენ, განვიდე და ვიტან\ჯებოდი
43 მათ თანა”. და მოვიდა ჴმაჲ უხილავისა მამისაჲ: “ვითარ შევიწყალენ იგინი, დაღაცათუ
44 მნებავს სმენაჲ შენი, რამეთუ ვხედავ სამსჭუალთა ჴელთა ზედა ძისა ჩემისათა და ვერ შე\ვიწყალებ”.
45 და თქუა ყოვლად-წმიდამან: “უფალო, ქრისტიანენი შეიწყალენ”, და მოვიდა
46 ჴმაჲ: “ვითარ შევიწყალნენ, მათ თჳსნი ძმანი არა შეიწყალნეს დ ამპარტავან იყვნეს. ამის\თჳს
Page of ed.: 19 1 არა შევიწყალებ მათ”. და თქუა უფალმან იესუ ქრისტემან: “ისმინე, ყოვლად-წმიდაო,
2 უკეთუ ვინმე ყოს ბოროტი, არა მიიღოს კეთილი, ვითარცა ვთქუ სჯულსა შინა სახა\რებასა
3 ჩემსა და ყოველთა წერილთა”. – “გევედრები, უფალო, შეიწყალენ და მოხედენ ქმნუ\ლსა
4 ჴელთა შენთასა, რამეთუ ყოველნი შენ გხადიან და ოდეს იშუებდინ კაცნი, ამასვე
5 იტყჳან: “წმიდაო ღმრთისმშობელო, შეგჳწყალენ”. და ოდეს სული ხორცთაგან განეშო\რებოდის,
6 მასვე იტყჳს. და რომელი სატამნჯველსა შინა იყოს, მასვე იტყჳს: “წმიდაო
7 დედოფალო ღმრთისმშობელო, შემიწყალენ”. მაშინ ჰრქუა უფალმან ჩუენმან იესუ ქრის\ტემან:
8 “ისმინე, წმიდაო დედოფალო, დედაო ჩემო: არა არს კაცი, როემლი სახელსა შენსა
9 ხადოდის, თუმცა დაუტევე იგი, არცა ქუეყანასა ზედა”. მაშინ ჴმა ყო წმიდამან ღმრთის\მშობელმან:
10 “სადა ხარ, წმიდაო იოანე ნათლის-მცემელო, იოანე საყუარელო და აბრაჰამ,
11 მოსე და იაკობ, რომელთა არაოდეს სცოდეთ. სადა ხარ, წმიდაო პავლე და სად არიან
12 წინაჲსწარმეტყუელნი და სიმრავლჱ მოწამეთაჲ, სადა ხარ, წმოდაო კჳრიკე, სიქარულო მო\წამეთაო,
13 სადა არს ძალია პატიოსნისა ჯუარისაჲ, სადა არს გაბრიელ, რომელმან მახარა
14 სიხარული მოუკლებელი და მუცელსა ჩემსა ვითარ დაემკჳდრა და აწ ცოდვილთათჳს არა
15 იღუწის და არცა მიხედავს წყალობით. სადა არს ძალი პატიოსნისა ღმრთისა ჩუენისაჲ, რად
16 არა გამოსჩნდები ჩუენ თანა ვედრებად ღმრთისა, რაჲათჳს არა ჰფრინავთ სერაბინ\ქერობინნო.
17 მოვედ, მიქაელ მთავარო და ყოველნო ანგელოზნო, რომელნი ღმერთმან გან\გამართლნა
18 და კადნიერებაჲ გაქუს მეოხად ცოდვილთათჳს. მიქაელ, დიდო მთავარო ზე\ცისა
19 უხორცოთაო, უბრძანე, რაჲთა შეუვრდენ წინაშე უხილავისა მამისა და არა უდებ
20 ვყოთ თხოვაჲ ჩუენი, ვიდრე არა ისმინოს თხოვაჲ ჩუენი”.
21 მაშინ დააგდო თავი თჳსის მიქაელ პირსა ზედა თჳსსა წინაშე საყდართა და ძალთა
22 ცისათა. და იხილა მამამან ვედრებაჲ ცოდვილთათჳს. ჰრქუა ძესა მხოლოდ-შობილსა: “ძეო
23 მხოლოდ-შეობილო, იხილე ვედრებაჲ ცათა ცოდვილთათჳს. მიქაელ, დიდო მთავარო ზე\ცისა
24 უხორცოთაო, უბრძანე, რაჲთა შეუვრდეთ წინაშე უხილავისა მამისა, და გარდამოჴდა
25 უფალი დიდებით საყდართაგან, აღდეგ მიქაელ და ყოველნი შენ თანა შთავჴდეთ და გა\მოვიჴსნნეთ
26 ცოდვილნი”.
27 ვითარცა იხილეს ტანჯულთა მათ, [ღაღად ყვეს]: “შეგჳწყალენ, ძეო ღმრთისაო,
28 შეგჳწყალენ, მეუფეო საუკუნეო”. და ჰრქუა უფალმან: “სამოთხე დავასხ ჴელითა ჩემითა და
29 კაცი შევქმენ ხატად ჩემდა, დავადგინე უფლად სამოთხესა და ცხორებაჲ საუკუნოჲ მივეც
30 მას, ხოლო იგი გარდაჰჴდა მცნებასა ცოდვითა და სიკუდილსა მიეცა. ხოლო მე ვერ და\უთმენ
31 ქმნილსა ჴელთა ჩემთასა. ჴორცნი შევისხენ უხრწნელისა დედისა ჩემისაგან და კაც
32 ვიქმენ და ჯუარსა დავემსჭუალე, რაჲთა განგათავისუფლნე თქუენ პირველისაგან წყევისა
33 და თქუენთჳს თავს ვიდევ საფლავსა დადება. ჯოჯოხეთს შთავხედ და მტერნი დავთრგუნე,
34 და წმიდანი ჩემნი აღვადგინენ. იორადენ ვაკურთხე დაძუელებულისა მისგან ბუნებისა,
35 ხოლო რომელთა ნათელ იღეს, სიტყჳთ მე შემიდგეს, ხოლო საქმჱ კეთილი არა ქმნეს.
36 ნათელი მოიძულეს, ხოლო საქმჱ ბნელისაჲ შეიყუარეს, ამისთჳს იპოვნენ აქა ცოდვილნი.
37 არა მაქუს, ვითარ თქუენ შეიგწყალენ. აწ მამამან მომავლინა თქუენთჳს ვედრებისათჳს
38 დედისა ჩემისა, რამეთუ ტიროდა თქუენთჳს და მიქაელ მთავარანგელოზისა ვედრებითა
39 და ყოველთა წმიდათა, რამეთუ მევედრნეს მე ფრიად. აჰა ესერა, მიგცემ განსუენებასა
40 თქუენ და სასუფეველსა დღესა წმიდასა, დღესა ერგასისასა, რაჲთა განისუჱნოთ თქუენ
41 დიდებით და ადიდებდეთ მამასა, ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი
42 უკუნისამდე, ამჱნ”

წყარო:     ხელნაწერები: Ms. A-70, fol. 260r-263v     და Ms. H-1432, fol. 34r-51r

Share Button

by

კომენტარის დატოვება

თქვენი ელფოსტის მისამართი გამოქვეყნებული არ იყო. აუცილებელი ველები მონიშნულია *